action play

Anarchisme vrijdag 17 april 2015 om 10:46
Geregistreerd: 28-9-2014
Berichten: 420
 
Arlekeno schreef:
Ja en als we het toch over de laatste 5 maanden hebben; volgens mij heb jij de afgelopen maanden bijna geen enkele reactie geplaatst die niet denigrerend/laatdunkend jegens een ander forumlid was. Voor iemand die beweerde niet meer actief te zullen zijn, ben je nog behoorlijk actief bezig met het afkatten van anderen.

Tja, als jij dat vindt... ik geef toe dat ik veel dingen beter en vooral vriendelijker had kunnen verwoorden; daar heb je helemaal gelijk in.

En over het inactief zijn, dat klopt ook. Die reactie heb ik in december geplaatst but here I am, nog steeds reacties aan het geven op anderen. Ik kan het niet laten om ''even snel'' te reageren! ;)

Dat gezegd hebbende, het is tijd dat ik maar eens opstap. Veel gebeurt er niet meer op de website. Nu moet ik alleen nog mezelf ervan weerhouden om regelmatig de website te bezoeken, wat onderhand weer een gewoonte is geworden.

Maar goed, ik ben de kwaadste niet. Ik heb ervoor gezorgd dat Avatar-fourelements nu alledrie de seizoenen van ''Avatar: The Legend of Aang'' in het Nederlands kan streamen in erg hoge kwaliteit, en daar ben ik natuurlijk best trots op, gezien de tientallen uren die het me gekost heeft. Geen zorgen, die afleveringen laat ik natuurlijk allemaal staan.

Dit bericht begint iets te lang te worden vind ik. Tijd om af te ronden. ''Definitief!'' (Ozai quote)

Ik wens jullie allemaal heel erg veel geluk en voorspoed in het leven! Maak er iets van! ^_^
JustaGirl zaterdag 2 mei 2015 om 15:49
Geregistreerd: 31-7-2012
Woonplaats: Nederland
Berichten: 765
 
Rhine

“Het spijt me. Tetsu zal nooit meer kunnen lopen.”

Ik kon de stem van Ikki die middag niet meer uit mijn hoofd krijgen. Misschien omdat niemand na die uitspraak nog iets te zeggen had gehad of we er gewoon niet aan konden geloven. Ook gaf de vrouwelijke luchtnomade aan dat Tetsu wat tijd voor zichzelf nodig had en we hem voorlopig beter met rust konden laten. Nosson opperde nog om de metaalmeester een behandeling te geven, maar zelfs voor de watermeester opende Tetsu zijn deuren niet. Zodra iemand de hendel van de wagon ook maar opzij trok, sloeg de metalendeur net zo snel weer dicht. Daarmee was Ikki’s boodschap voor iedereen wel duidelijk geweest.

Tussen de gesloten lamellen door kon ik nog net een glimp van de metaalmeester ontvangen voordat ik het terrein bij zijn wagon verliet. Als ik niet beter zou weten, zou ik nooit hebben kunnen raden dat het Tetsu was die daar in tranen zat. Hij was altijd op me overgekomen als iemand… Iemand die het hoofd onder welke omstandigheden dan ook wel koel zou houden. De vastberaden bemiddelaar en de man van wie ik nooit had kunnen voorspellen dat hij zijn emoties de overhand zou geven. Het was vreemd om hem zo kwetsbaar te zien, maar er was dan ook niets wat ik kon bedenken wat hem eventueel beter zou laten voelen. Het was niet alsof onze geruststellingen hem het gevoel in zijn benen konden teruggeven. Maar na alles wat hij voor ons had gedaan, moest er toch wel iets zijn wat we voor hem terug konden doen?

In gedachten verzonken zat ik op de grond en leunde naast Mazin tegen een wagon aan. De donkere wolken van vanochtend hadden plaatsgemaakt voor de zon en ik besloot nog even te genieten van de warmte voordat de duisternis zou aanbreken. Voor me zaten Tsjon en Feline, die ondanks de omstandigheden hun wereldreis verder uitstippelden. Ik kon maar niet begrijpen dat ze zich daarmee bezig konden houden, want voorlopig kwamen we hier niet weg. Bij elke stap die we vooruit kwamen, werden we weer gedwongen om er twee terug te nemen. Het enige voordeel aan deze hele gijzelingscrisis was dat ik hier veilig van mijn oom verwijderd was, maar dat was dan ook wel het enige. Als de bevrijding eenmaal achter de rug was zou iedereen zijn eigen weg gaan en ik had werkelijk geen idee wat dat pad voor mij in petto had.

Ik had Noa beloofd om mijn oud- vuurstuurleraar op te zoeken, maar ook wist ik dat ik op die manier problemen met mijn oom zou opzoeken. En hoewel het mijn doel was om die klootzak permanent het zwijgen op te leggen, beangstigde het idee me ook. Zeker na onze aanvaring met Ura. Ik was er altijd vanuit gegaan dat Tetsu haar met gemak onder de duim zou krijgen, maar zelfs Tetsu gaf van tevoren aan dat hij hulp nodig had. Zonder mij, Xue, Arlekeno en alle eerste hulp… ik wilde niet eens weten hoe het dan was afgelopen. Maar tegelijkertijd deed me dat iets belangrijks beseffen. Ik kon mijn oom niet in mijn eentje aan en ter oordelen aan de afkeuring van mijn vrienden, zou ik waarschijnlijk ook geen hulp kunnen verwachten. Laat staan dat ik het überhaupt durfde te vragen.

Ik hield mijn mond er maar over en werd pas weer wakker geschud toen Mazin me zachtjes tegen de bovenarm duwde. “Daar is Nosson, Rhine?”
“Wat?”
“Je moet nog steeds naar die schouder van je laten kijken,” hielp Mazin me herinneren en ik zuchtte vermoeid bij de gedachte. “En hoewel ik geen dokter ben, kan ik je wel zeggen dat die wond gaat ontsteken als je er nog langer mee wacht. Dus vraag het hem nou maar gewoon.”
Liever niet, dacht ik bij mezelf. Het was de klap tegen mijn schouder geweest die me voor het eerst weer liet denken aan mijn oom. Ik wilde niet nog een keer herinnerd worden aan die pijn en op nog een preek van Nosson zat ik al helemaal niet te wachten.
“Gun hem ook een dagje rust,” zei ik uiteindelijk. “Ik heb er even geen zin i-”
“Hey, Nosson!”
Ik wierp Mazin een boze blik toe, maar helaas kon dat niet voorkomen dat de watermeester ons opmerkte en naar ons toe kwam gelopen met de vraag wat er aan de hand was.
“Rhine heeft nog last van haar schouder, zou jij er even naar willen kijken?”

Natuurlijk weigerde Nosson niet. Natuurlijk gaf Mazin me geen kans om me eronderuit te praten en natuurlijk liep ik nu dan toch met de watermeester mee naar een van de wagons waar hij nog vers water had klaarliggen. Het water wat oorspronkelijk bedoeld was om Tetsu nog een behandeling te geven. Ik nam plaats op een bankje en wat onhandig probeerde ik met één hand het bandje van mijn hemd over mijn rechterarm te laten glijden. Nosson schoot echter gauw te hulp. “Hier, laat mij maar.”
Het bleef even stil toen Nosson mijn schouder bestudeerde. Ik beet voorzichtig op mijn lip: “Is het erg?”
“Opgezwollen en de schaafwond is wat ontstoken…, maar ik kan niet vertellen waar die rode striemen vand-”
“Mijn oom,” antwoordde ik kortaf. Er viel een ongemakkelijke stilte en de heler stuurde zonder verder te vragen het water om zijn handen. Toen het water in aanraking kwam met mijn schouder, kromp ik ineen van de pijn waarbij ik onbewust overeind was geschoten.
“Rustig maar, ik doe je geen pijn,” stelde Nosson me gerust. “Moet ik Mazin anders vragen of hij-”
“Nee,” viel ik hem in de reden. Ik schudde mijn hoofd. “Je hebt gelijk. Ik stel me aan.”
Ik ging weer zitten en gaf hem een bevestigende knik. “Probeer je te ontspannen Rhine.”
Ik ademde diep in en tijdens mijn uitademing voelde ik weer hoe het water contact maakte met mijn schouder. Ik strengelde mijn vingers om de rand van het bankje, maar gelukkig duurde het niet lang tot de spanning mijn lichaam verliet en ik Nosson in alle rust zijn werk kon laten doen.
“Het spijt me nog van vandaag,” dwong ik mezelf na een lange stilte te zeggen. Ik beet op mijn lip. “Het was niet mijn bedoeling om zo fel te reageren.”
“Het zit al goed,” antwoordde Nosson nuchter. “Ik had je er ook gewoon niet meteen mee moeten lastigvallen, dat was stom van me.”
“Je bedoelde het goed.”
“Maar dat was niet genoeg om je van gedachten te laten veranderen, nietwaar?”
Ik snoof minachtend. “Hij verdient het.”
“Zondermeer,” beaamde Nosson. “Maar denk je echt dat het de juiste manier is? Niemand dwingt je om het te doen, Rhine. Je hebt een keuze en ik weet dat je nu gewoon voor het verkeerde kiest.”
Had ik het hem dan nog niet duidelijk gemaakt? Dacht ik geïrriteerd. Hoe vaak moest ik nog gaan uitleggen dat ik niet van gedachten zou veranderen? “Wil je jezelf tegenover je oom bewijzen?” draafde hij verder. “Is dat de reden waarom je hem ineens wilt opzoeken, omdat je hem wilt bewijzen dat je niet meer bang voor hem bent? Dat is namelijk nergens-”
“Mijn oom dwingt me een keuze te maken,” zei ik met een bittere ondertoon. “En ik heb die keuze lang genoeg uitgesteld. Blijven wegvluchten is geen optie meer. Dat, Nosson, is wat Fom deed. Hij vluchtte weg naar Sernenila en koos voor haar, omdat hij zijn problemen niet kon trotseren. Ik ben Fom niet.”
“Klopt,” antwoordde Nosson met een schrale glimlach. Hij stuurde het water terug in de emmer en begon met het verbinden van mijn rechterschouder. “Jij bent Rhine.”
Ik herinnerde me nog vaag dat hij zoiets soortgelijks had gezegd in de bunker en nog steeds vroeg ik me af of dat iets positiefs of negatiefs was. “Koppig en eigenwijs,” vervolgde de heler. “Maar ook een goede vriendin. En hoewel ik hoop dat je er toch nog over na gaat denken, wil ik ook dat je weet dat we er voor je zijn. Wat de toekomst ook mag brengen, je kunt altijd bij ons terecht. Dat weet je toch?”
Onbedoeld voelde ik mijn ogen zich weer vullen met water. Hoewel hij mijn keuze misschien niet goedkeurde, gaf hij wel aan voor me klaar te staan en misschien was dat nog wel belangrijker voor me om te horen. Toen ik echter mijn mond opentrok om hem te bedanken, werd mijn aandacht plotseling getrokken door een gegil.
“Hoorde jij dat?”
“Hoorde ik wat?” herhaalde Nosson.
“I-ik dacht een gegil te horen,” stamelde ik terwijl ik nu echt begon te vrezen dat er stemmen in mijn hoofd zaten. Of zou het weer dat terracottalid zijn die onder handen van Arlekeno en Noa was? Ik wist het niet, maar nadat er nog een schreeuw volgde, leek ook Nosson het te horen. Het gegil leek van de rechterkant van de wagon vandaan te komen en ik schoof het gordijn wat opzij om te kunnen zien wat er aan de hand was. Nosson, die ook al naast me was gaan staan, begon zachtjes in zichzelf te vloeken.
“Ik zei nog zo dat ze rustig aan moest doen,” bromde hij geïrriteerd.
“Laat haar maar.” Ik pakte hem bij zijn bovenarm beet. “Ze moet haar frustratie gewoon even kwijt Nosson.”

Ik richtte mijn blik weer op het raam waar Xue buiten druk bezig was met een straaltje watersturen. Als je niet beter wist, zou je niet zeggen dat ze een paar dagen terug zo ernstig toegetakeld was. Sterker nog, de watermeester leek zelfs nog hardere klappen uit te delen tegen de wagon voor haar dan op die avond tegen Ura. Nosson beviel het maar niets en hij was zeker niet de enige toen we ineens Arlekeno het terrein zagen betreden. Hoewel ik niet kon verstaan wat ze zeiden, leek het Xue te stoppen met waar ze ook mee bezig was.
“Kunnen die ramen niet open?” Vroeg ik aan Nosson. “Ik wil verstaan wat ze zeggen.”
“Ik geloof niet dat dat nodig is...” Hij wees naar het raam. Nog net zag ik dat Arlekeno met brute kracht een van de jerrycans, die Xue hoogstwaarschijnlijk gebruikt had om te kunnen watersturen, een heel eind verderop trapte en zowel ik als Nosson gingen er vanuit dat de explosiestuurder het slechte nieuws over Tetsu’s situatie te horen had gekregen. Misschien was het inderdaad niet zo’n goed plan om dichterbij te komen, bedacht ik me plotseling. Dat was uiteindelijk ook niet eens nodig geweest, want Xue en Arlekeno kwamen vanzelf dichterbij.
“Kom,” fluisterde ik tegen de watermeester terwijl ik op mijn hurken bij de open wagondeur blijf zitten. Xue stond op nog geen twee meter afstand met de rug naar de opening toegekeerd en vanaf mijn plek kon ik nog net een deel van Arlekeno’s gezicht zien.
“Wat ga je doen?” hoorde ik Xue fluisteren. “Ze zeiden dat we hem beter wat ruimte konden geven om-”
“Die groentehappers kunnen m’n rug op,” blafte hij terug. “Ik bepaal zelf wel wat ik denk wat goed voor hem is. Al blazen ze me de Yue Bay over.”
“Het is Tetsu die het niet wilt, Arlekeno. Hij wilt niet gestoord worden.”
“In dat geval mag hij gauw ophouden zichzelf zo ontzettend zielig te vinden, want ik ben klaar met al dat gejank en getreuzel. We gaan die zweefteven en Tetsu's dochter halen.”
Arlekeno begon te grijnzen op een manier dat ik er de kriebels van kreeg. “Ik weet namelijk exact waar ze zijn.”


Zo, enough of the Rhine-drama for this day, tijd voor wat actie dames en heren. Ik ben ontwaakt uit mijn AP- winterslaap, nu jullie nog^^
Iamtheavatar zondag 9 augustus 2015 om 00:26
Geregistreerd: 26-11-2012
Woonplaats: Italy
Berichten: 430
 
Ik ben definitief gestopt met Action Play en heb avatar the four elements als een lid verlaten. Hartstikke bedankt voor deze rp. Ik heb er veel plezier in gehad.
Bericht is gewijzigd op woensdag 13 september 2017 om 18:27.
SamanthaBlaze2001 donderdag 13 augustus 2015 om 23:05
Geregistreerd: 12-8-2015
Woonplaats: Ergens
Berichten: 45
 
Hey,
Kan misschien ik meedoen?
Mijn personage heet Luna. Ze is 16 jaar en een goede watermeester. Haar ouders, kleine broertje Max, kleine zusje June en tweelingzus Elina zijn omgekomen bij een lawine. Luna is de enige die dit overleefde. Sinds het ongeluk, neemt, als ze erg boos of bang is, haar overleden zus de controle over haar lichaam over. Haar watersturing maakt plaats voor vuursturing ( Elina was een vuurmeester, hun vader kwam uit de vuurnatie en hun moeder van de noordelijke waterstam) en haar rustige persoonlijkheid verandert in de felle persoonlijkheid van Elina. Ze probeert zichzelf weer onder controle te krijgen en haar normale leven weer op te pakken...

Nog een vraagje: waar speelt het verhaal zich grotendeels af? Dat is wel handig om te weten.
Groetjes, Sam.
Vrienden zijn net als sterren: je kunt ze niet altijd zien, maar je weet dat ze er altijd zijn.
Luchtavatar13 zaterdag 15 augustus 2015 om 11:49
Geregistreerd: 13-9-2012
Woonplaats: Het Koninkrijk der Nederlanden
Berichten: 739
 
SamanthaBlaze2001 schreef:
Hey,
Kan misschien ik meedoen?
Mijn personage heet Luna. Ze is 16 jaar en een goede watermeester. Haar ouders, kleine broertje Max, kleine zusje June en tweelingzus Elina zijn omgekomen bij een lawine. Luna is de enige die dit overleefde. Sinds het ongeluk, neemt, als ze erg boos of bang is, haar overleden zus de controle over haar lichaam over. Haar watersturing maakt plaats voor vuursturing ( Elina was een vuurmeester, hun vader kwam uit de vuurnatie en hun moeder van de noordelijke waterstam) en haar rustige persoonlijkheid verandert in de felle persoonlijkheid van Elina. Ze probeert zichzelf weer onder controle te krijgen en haar normale leven weer op te pakken...

Nog een vraagje: waar speelt het verhaal zich grotendeels af? Dat is wel handig om te weten.
Groetjes, Sam.

Hallo Samantha,

Leuk dat je mee wilt doen met een Avatar-roleplay. Je kunt meeschrijven aan het Action Play (AP), maar ik zou dat afraden om de volgende redenen:

1. Vrijwel alle spelers zijn op dit moment (en de afgelopen paar maanden ervoor) niet meer actief geweest. We weten ook niet meer of ze nog actief worden;
2. Dit verhaal is nu al meer dan 180 pagina's lang en het heeft een aantal gedetailleerde verhaallijnen ontwikkeld die behoorlijke impact hebben gehad op de "wereld", zoals de ontdekking van glassturing.

Maar betekend dit dan dat je helemaal niets hoeft te doen? Welnee! Er is namelijk nog een roleplay op deze site, genaamd het Story In Action (SIA). Het SIA is een ruime honderd pagina's korter dan het AP en is ook nog niet zover ontwikkeld dat het moeilijk is voor nieuwkomers om erin te komen. Op het moment is het inactief, maar ik heb een rondvraagje gedaan en het blijkt dat er schrijvers zijn die het weer op willen pakken (waaronder ikzelf).

Dus mocht je willen besluiten om een kijkje te nemen bij het SIA, dan kun je op deze link klikken. Er is ook een samenvattingstopic waar je je personage kunt voorstellen en die van anderen kunt bekijken. (Probeer het bij een post te houden in dit topic, het is immers bedoeld voor het geven van een kort en bondig overzicht.) Mocht je nog vragen hebben dan kun je mij (of een ander actief lid) altijd een persoonlijk bericht sturen.

In elk geval veel plezier verder op deze site.

Luchtavatar13
Only justice will bring peace. ~ Avatar Kyoshi
SamanthaBlaze2001 maandag 17 augustus 2015 om 15:28
Geregistreerd: 12-8-2015
Woonplaats: Ergens
Berichten: 45
 
Oke, bedankt voor de tip. Ik wil graag meeschrijven!
Vrienden zijn net als sterren: je kunt ze niet altijd zien, maar je weet dat ze er altijd zijn.
kevin1999 woensdag 7 september 2016 om 22:55
Geregistreerd: 24-9-2012
Woonplaats: republic city
Berichten: 600
 
Ookal weet ik dat vele dit niet zien..wil ik iedereen bedanken voor dit rp. persoonlijk vond ik het heel erg leuk en heb ik veel geleerd over verhalen schrijven (in rp formaat natuurlijk)

dus iedereen die hieraan meedeed heel erg bedankt voor dit mooie en leuke rp!


~kevin1999
kan niet wachten voor boek 3
deheler98 zondag 18 februari 2018 om 23:07
Geregistreerd: 12-12-2012
Woonplaats: België
Berichten: 483
 
Lang geleden dat ik deze site nog eens bezocht had. Was onmiddellijk enkele stukken van AP nog eens gaan lezen. Kei tof! ^^D
It's not how hard you fall.
It's how you get back up.